علم و آینده‌پژوهی

ثبت این تصویر نایاب از ایستگاه فضایی در کنار مشتری دو سال زمان برد

عکاسی نجومی نیازمند محاسبات دقیق زمان‌بندی و موقعیت‌یابی است. عکاسی با دو سال برنامه‌ریزی و تعقیب مسیر ایستگاه فضایی بین‌المللی، توانسته لحظه عبور آن از مقابل سیاره مشتری و قمرهایش را به تصویر بکشد.

م
مدیر تحریریه
10 نوامبر 2026
3 دقیقه مطالعه 2 بازدید
ثبت این تصویر نایاب از ایستگاه فضایی در کنار مشتری دو سال زمان برد

بخشی از هنر و علم عکاسی نجومی، محاسبه و درک این موضوع است که چه زمانی اجرام یا اجسام پروازکننده در آسمان در یک خط قرار می‌گیرند تا فرصت عکاسی فراهم شود.

و تعداد کمی از عکس‌ها می‌توانند این موضوع را بهتر از تصویر ثبت‌شده توسط ای‌جی سمادی (AJ Smadi) از ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) در حال حرکت سریع از مقابل سیاره مشتری نشان دهند. تقارن شگفت‌انگیزی در ابعاد در اینجا وجود دارد: سیاره مشتری حدود ۱.۳ میلیون بار بزرگ‌تر از ایستگاه فضایی بین‌المللی است، اما تقریباً ۱.۳ میلیون بار نیز دورتر از آن قرار دارد.

سمادی دو سال برای این عکس برنامه‌ریزی کرد و مسیر حرکت ایستگاه فضایی را با دقت زیاد در مقایسه با جابه‌جایی‌های این غول گازی بررسی نمود. در واقع، این تازه‌ترین عکس از مجموعه تصاویری است که او آن را «ملاقات‌های ISS» نامیده است؛ مجموعه‌ای که در آن از ایستگاه فضایی هنگام عبور از مقابل سیاراتی مانند زهره و زحل عکاسی می‌کند. (هدف بعدی در لیست سمادی: «ملاقات ISS با عطارد» است.)

چگونه این تصویر از مشتری ثبت شد؟

سمادی به رسانه PetaPixel گفت: «این عکس نزدیک به دو سال در برنامه‌های من قرار داشت و یکشنبه گذشته، درست قبل از طلوع آفتاب، پس از بیش از یک ساعت رانندگی به سمت شمال سیاتل تا شهر برلینگتون در ایالت واشنگتن، بالاخره آن را ثبت کردم. طی دو سال گذشته، تقریباً هر ماه مسیر حرکت ایستگاه فضایی را در آسمان بررسی می‌کردم تا ببینم آیا به قدری به سیارات دیگر نزدیک می‌شود که بتوانم آن‌ها را از داخل ایالت واشنگتن در یک راستا هم‌ترازی کنم یا خیر.»

همان‌طور که سمادی اشاره می‌کند، هفت نفر در این عکس حضور دارند: جسیکا واتکینز، لوک دلانی، جاشوا کوتریک، سرگی تتریاکنیکوف، پیوتر دوبروف، آنیل منون و آنا کیکینا که ساکنان فعلی ایستگاه فضایی بین‌المللی هستند. تا جایی که می‌دانیم، کسی در سیاره مشتری زندگی نمی‌کند، اما زاویه بازتر عکس، چهار قمر بزرگ مشتری را نیز شامل می‌شود: آیو، اروپا، گانیمد و کالیستو.

سمادی برای ثبت این تصویر از یک تلسکوپ ۹.۲۵ اینچی Celestron Schmidt-Cassegrain Telescope با فاصله کانونی ۲۳۵۰ میلی‌متر استفاده کرد. دوربین او مدل ZWO ASI662MC مجهز به حسگر Sony IMX662 بود و از فیلترهای فرابنفش و فروسرخ برای مسدود کردن آن طول موج‌های نور بهره برد.

محاسبه زمان عبور اجرام از کنار یکدیگر، پیدا کردن نقطه دقیق روی زمین برای مشاهده آن و ثبت عکس از این رویداد در بازه زمانی بسیار کوتاه‌تر از یک ثانیه؛ همه این‌ها تنها بخشی از زحماتی است که برای ثبت بهترین عکس‌های عکاسی نجومی کشیده می‌شود.

منبع و مطالعه گزارش کامل به زبان اصلی

nautil.us
مشاهده متن در رسانه مبدأ
برچسب‌ها: # عکاسی نجومی

دیدگاه‌ها و نقدها

دیدگاه خود را درباره این تحلیل با دیگر خوانندگان به اشتراک بگذارید.

0 دیدگاه

ارسال دیدگاه جدید

کد امنیتی

هنوز دیدگاهی برای این مقاله ثبت نشده است.

نخستین نفری باشید که دیدگاه یا نقد خود را درباره این موضوع می‌نویسد.

مقاله‌های مرتبط در این دسته‌بندی